ତୃତୀୟ ଦିନ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିରାଟରାଜଙ୍କର ତିନି ପୁତ୍ର, ଶଙ୍ଖ, ଶ୍ୱେତ ଓ ଉତ୍ତର ,ପାଞ୍ଚାଳରାଜ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଖଣ୍ଡୀ ତଥା ସୁଭଦ୍ରା ନନ୍ଦନ ଅଭିମନ୍ୟୁ ,ଏହି ଷଡ଼ରଥୀ ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷର ଉପ ସେନାପତି ଭାବେ କୁରୁ ସୈନ୍ୟ ସଂହାରର ଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କଲେ. ଭୀଷ୍ମ ଅର୍ଜୁନ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ୱେତ, ଶଙ୍ଖ ସହିତ ଶଲ୍ୟ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ସହିତ କୃତବର୍ମା ,ଭୂରିଶ୍ରବା ଦ୍ରୁପଦ ଓ ବିରାଟଙ୍କ ସହିତ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ. ଭୀମସେନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯିଏ ଆସିଲା ସିଏ ହିଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିପକ୍ଷ ସଂଗ୍ରାମୀ ବିବେଚିତ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ଦୁଃଶୀଳା ସ୍ୱାମୀ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କର ଭଗ୍ନୀପତି ଜୟଦ୍ରଥ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଗଲେ । ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ରୌପଦୀ ହରଣ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଅପମାନ ଦେଇଥିଲେ, ମନେ ପକାଇ ଦେଲେ. କହିଲେ, "ମୁଁ ତୋତେ ସାତବେଣ୍ଟି କରିଥିଲି, ଗୋଡତଳେ ଗଳାଇ ଛାଡ଼ିଥିଲି, ସେ ସବୁ କଣ ଭୁଲି ଗଲୁଣି? ଆଜି ଦୁଃଶୀଳା ବିଧବା ହେବ. ଜୟଦ୍ରଥ କହିଲେ, "ତୋ ଅପମାନର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାପାଇଁ ମୁଁ ମହାଦେବ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କ ତପସ୍ୟା କରି ବର ପାଇଛି, ଅର୍ଜୁନ ବ୍ୟତୀତ ତୁମ ଚାରିଜଣଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିପାରିବି । ଭୀମସେନ କହିଲେ, "ଆରେ ମୂର୍ଖ, ଅର୍ଜୁନକୁ ବି ହରାଇବା ବର ମାଗିଲୁ ନାହିଁ କାହିଁକି ?" ଜୟଦ୍ରଥ କହିଲେ, "ଈଶ୍ୱର କହିଲେ, ଯିଏ ମୋତେ ହରାଇ ଦେଇଛି, ତାକୁ ହରାଇବା ବର ମୁ ତୁମକୁ ଦେବି କେମିତି?" ବୃକୋଦର କହିଲେ, "ଏତକ କଥା ତୋ ଶାଳକକୁ ବୁଝାଇ ପାରିଲୁ ନାହିଁ ଯେ, ଇଶ୍ୱର ଯାହାଠାରୁ ପରାସ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଜିତିବା ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି ?" ଜୟଦ୍ରଥ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଚାରିଜଣଙ୍କର ଜୀବନ ନେଇ ସାରିଲା ପରେ ଅର୍ଜୁନ ଏକା ହୋଇଯିବ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଦ୍ରୋଣ ତା ପ୍ରାଣ ନେଇଯିବେ। ତାହା ଛଡା ମୋ ମୃତ୍ୟୁ ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ." ଭୀମ କହିଲେ, "ଏବେ ଦେଖ, "ତୋ ମରଣ ମୁ କେମିତି ସହଜ କରି ଦେଉଛି," କହି ଗୋଟିଏ ଗଦା ପ୍ରହାରରେ ତାର ରଥଟିକୁ ଗୁଣ୍ଡା କରିଦେଲେ । ରଥ ସହିତ ଅଶ୍ୱ, ସାରଥୀ ସବୁ ମାଟିରେ ମିଶିଗଲେ। ଜୟଦ୍ରଥ ପଳାୟନ କଲେ."ଭୀମସେନ ଡାକ ଦିଏ, .। ଜୟଦ୍ରଥ ରହ, ହର ବର ଦେଇଛନ୍ତି ଯୁଝ ମୋର ସହ., ପଳାଇଣ . ଜୟଦ୍ରଥ ନ ଚାହେଁ ଲେଉଟି, ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଇ ବୃକୋଦର ପିଟି." ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷ ଓ ବିକର୍ଣ୍ଣ ମାଲବନ୍ଧ [କୁସ୍ତି]ରେ ମାତିଥାନ୍ତି। ବିକର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷକୁ ଓଲଟାଇ ମାଡି ବସି ମୁଥ ଉପରେ ମୁଥ ପ୍ରହାର କରୁଥିବାର ଦେଖି ଶିଖଣ୍ଡୀ ଧାଇଁ ଆସି ତାଉପରେ ଗଦାଘାତ କଲାରୁ ସେ ଓଲଟି ପଡିଲା। ସେତେବେଳକୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷ ଉଠି ସାରିଥାଏ। ସେ ଗୋଟାଏ ଖଡ୍ଗ ଉଠାଇ ବିକର୍ଣ୍ଣକୁ ହାଣି ଦୁଇଗଡ କରିଦେଲା । ଅଭିମନ୍ୟୁ କୁ ଓ ଶ୍ୱେତ କନୌଜ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ କଲେ। ଭୀଷ୍ମ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥାଏ। ଏହି ସମୟରେ କାଉଁରୀ ଦେଶର ରାଜା କାମଦେବ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଶି ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କଲା। ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ,"ମୁଁ ଅର୍ଜୁନ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ, ତୁମେ ମୋ ଆଗରୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଅ." କାମଦେବ କିନ୍ତୁ ବାରଂବାର ‘ଯୁଦ୍ଧକର, ଯୁଦ୍ଧକର’ କହିବାରୁ ଭୀଷ୍ମ ଶର ମାରି ତାର ଶିରଶ୍ଛେଦ କରିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ତାର ଶିର ତଳେ ପଡିଲା ନାହିଁ । "କନ୍ଧର ଉପରେ ତାର ରହିଅଛି ଶିର, ସେ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲଇ ଯେହ୍ନେ ଚକ୍ର କୁରାଳର।"ଧନୁ ଧରି ବିନ୍ଧୁଥିଲେ ବୀର ଧନଞୟେ, କବନ୍ଧ ନାଚନ୍ତେ ପାର୍ଥ ତହିଁକି ଅନାଏ। ଏତିକି ଛିଦ୍ର ପାଇଁ ଭୀଷ୍ମ ମହାରଥୀ, ଦଶ ସସ୍ର ଯୋଦ୍ଧା ମାରି ପଶ୍ଚିମ ମୂରତି।" ଅର୍ଜୁନ ପଚାରିଲେ, "ପିତାମହ ପୃଷ୍ଠଗତି କରି ଲେଉଟିଲେ କାହିଁକି ?" କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ତୁମେ ସେ କବନ୍ଧର ନୃତ୍ୟ ଆଡକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବା ସମୟରେ ଭୀଷ୍ମ ତୁମର ଦଶ ସହସ୍ର ଯୋଦ୍ଧା ମାରିଦେଲେ. ତେଣୁ ସେ ଜୟ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇ ବାହୁଡ଼ି ଯାଉଛନ୍ତି."।
କ୍ରମଶଃ....
No comments:
Post a Comment