ଅଳମ୍ବୁଷର ପୁତ୍ର ଅଳାୟୁଧ ଓ ଦନ୍ତବକ୍ର ଭୀମ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷଙ୍କ ଗଦା ପ୍ରହାରରେ ଜୀବନ ଦେଲେ । ଏହି ସମୟରେ କୁଳବୃଦ୍ଧ ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷ ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଗଲେ । ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ଅଚାନକ ଶରାଘାତରେ ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମ ମୂଳରୁ ରକ୍ତଶ୍ରାବ ହେଲା ଓ ସେ ଚେତା ହରାଇ ପଡିଗଲା । ଭୂରିଶ୍ରବା ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଜ ରଥ ଉପରକୁ ତୋଳି ନେଲେ । ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏହା ଦେଖି ଭାବିଲେ, ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷକୁ ଭୂରିଶ୍ରବା ଧରି ନେଲେ ଓ ତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ ବା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନକୁ ସମର୍ପିଦେବେ । ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଡାକି ‘ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷକୁ ଉଦ୍ଧାର କର’ ବୋଲି ଆହ୍ୱାନ କଲେ । ଭୀମସେନ ଧାଇଁଯାଇ ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦା ପ୍ରହାର କଲେ । ରଥ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ଭୂରିଶ୍ରବା ରଥଉପରୁ ଡେଇଁପଡ଼ି ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚାଇ ନେଲେ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥ ଆରୋହଣ କରି ଆଡ ହୋଇଗଲେ । ଦୁର୍ଦ୍ଦକ୍ଷକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଥିବା ଶିଖଣ୍ଡୀ ରଥରେ ବସାଇ, ଭୀମ ଯୁଧିଷ୍ଠିଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇ ଦେଲେ । ଏଣେ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଓ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୀଷଣ ଶର ସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଥାଏ । ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶରର ସାର୍ଥକ ପ୍ରତିଶର ନିକ୍ଷେପ କରୁଥାନ୍ତି ପାର୍ଥ । ଯୁଦ୍ଧ କରୁ କରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ଆକାଶରେ ପହଞ୍ଚିଲେ । ପାଣ୍ଡବ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ରଶ୍ମି ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ୱେଦାକ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଭୀଷଣ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ ହେଉଥାଏ । ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହସ୍ତର କ୍ଷିପ୍ରତା ଯୋଗୁଁ ଭୀଷ୍ମ ସମୟ ପାଉ ନ ଥାନ୍ତି । ଦଶ ସହସ୍ର ସୈନ୍ୟ ମାରିବାର ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରି ପାରୁ ନ ଥାନ୍ତି । ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଓ ମୁଖମଣ୍ଡଳରୁ ଅବିରତ ସ୍ୱେଦ ନିର୍ଗତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ କୋଣରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ କନିଷ୍ଠ ଆଙ୍ଗୁଳି ସାହାଯ୍ୟରେ ନେତ୍ରକୋଣରୁ ଝାଳ ପୋଛିବା ଅବସରରେ ଭୀଷ୍ମ ଶର ସନ୍ଧାନ କରି ଦଶ ସହସ୍ର ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ନିପାତ କରିଦେଲେ । ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବାର ଘୋଷଣା କରାଗଲା ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି କରି ବିଜୟର ଶଙ୍ଖନାଦ କଲେ କୌରବ ସେନାପତି ଭୀଷ୍ମ । ଅର୍ଜୁନ ନିଜର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଦେଖି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ପାରିଲେ ନାହିଁ । ପାହାଡ ଉଚ୍ଚରେ ମୃତାହତ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ତାକ୍ତ ଶବ, ଆହତ ଶରୀର ଓ ଶୋଣିତର ସ୍ରୋତ ଦେଖି ସେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ କ୍ରନ୍ଦନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, ପ୍ରଭୁ, ମୋର ସମସ୍ତ ଅହଙ୍କାରକୁ ଧୂଳିସାତ୍ କରି, ମୋର ସବୁ ରଣ କୌଶଳକୁ ଉପହାସ କରି, ବୃଦ୍ଧ ପିତାମହ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷର ଦଶ ସହସ୍ର ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ନିମିଷକ ମଧ୍ୟରେ ସଂହାର କରି ବିଜୟ କେତନ ଉଡାଇ ଚାଲିଗଲେ । ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ପାଣ୍ଡବ ମାନଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରି , ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଆମ୍ଭର ପରାକ୍ରମ ଦେଖି, ଆମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏବେ କେମିତି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଓ ପ୍ରବୋଧନା ଦେବୁଁ । ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଯୁଦ୍ଧପାଇଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ଆମ ପାଖରେ ଭାଷା ନାହିଁ, ମାଧବ ! ଏମିତି ଯଦି ସୈନ୍ୟ ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ ପିତାମହ ସଂହାର କରି ଚାଲିବେ, ତେବେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ପରାଜୟ ନିଶ୍ଚିତ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତୁ ।" ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କନ୍ଧରେ ହସ୍ତ ରଖିଲେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ କହିଲେ, "ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପରାଜୟ ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ବହୁ ମୃତ୍ୟୁ ସଂଘଟିତ ହେବ । ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ଏଠାରେ ଅଶ୍ରୁ ବିସର୍ଜନ କରି ସମୟ ନଷ୍ଟ ନ କରି, ଆସନ୍ତା କାଲି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନା କରିବା ଉଚିତ । ଥରେ ଉପରକୁ ଦୃଷ୍ଟି ନିକ୍ଷେପ କର । ଏହି ଧର୍ମଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗାଗାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ତାହା ଦେଖିବା ଶକ୍ତି ମୁଁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଉଛି । ଅର୍ଜୁନ ଦେଖିଲେ, ପ୍ରକୃତରେ ସମସ୍ତ ମୃତାତ୍ମା ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ ପରି ବିମାନ ଆରୋହଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗମନ କରୁଛନ୍ତି । ଶୋକ ସମ୍ବରଣ କରି ଅର୍ଜୁନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚରଣତଳେ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ ରଥ ଶିବିର ଅଭିମୁଖେ ନେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
କ୍ରମଶଃ....
No comments:
Post a Comment