ପିତା ପଦ୍ମନାଭ ବରଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପାଛୋଟି ଆଣିବାକୁ କିଛିଦୂର ସୈନ୍ୟ ସେନା ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ ବି ବରପକ୍ଷର କାହାରି ଦର୍ଶନ ମିଳିଲା ନାହିଁ । ସମ୍ବାଦ ଜାଣିବା ପାଇଁ ସେ ନିଜର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହସ୍ତିନା ପଠାଇଥିଲେ ।ଯେଉଁ ସମ୍ବାଦ ଆସିଲା ତାହା ଯେ କୌଣସି କନ୍ୟାପିତା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମର୍ମନ୍ତୁଦ ଥିଲା ! ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୀର୍ଘଜୀବନ କାମନାରେ ଦାରତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି ଓ କଦାପି ବିବାହ କରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ସେ ଚେତନା ହରାଇ ଢଳି ପଡିଲେ । ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ତାଙ୍କର ଚେତା ଫେରି ଆସିଲା । ସେ ପଚାରିଲେ,"ପିତା ଶାନ୍ତନୁ କଣ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ ନାହିଁ ?" ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନୁରୋଧ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା ପିତା," ପୁତ୍ର ଜୟନାଭ କହିଲେ । ପଦ୍ମନାଭ ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରିଲେ । କନ୍ୟା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ହସ୍ତିନାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ । ଦେବବ୍ରତଙ୍କୁ ଭେଟି କନ୍ୟାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି କହିଲେ, "ସ୍ଵୟମ୍ବର କରିଥିଲି । ରାଜାମାନେ ତୁମ୍ଭର ନାମ ଶୁଣି ସ୍ଵୟମ୍ବର ସଭା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ପଳାୟନ କଲେ । ଶାକଲ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ରାଜପୁତ୍ର ଶାଲ୍ଵ ଅନେକ ଆଶା କରିଥିଲେ ମୋର ଏହି ରୂପବତୀ ତଥା ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା ଦୁହିତାକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ । ସେ ମଧ୍ୟ ବାହୁଡ଼ି ଗଲେ । ଏ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହେଁ । ଆପଣ ବିବାହ କରନ୍ତୁ ଅଥବା ନ କରନ୍ତୁ, ସେ ଏଇଠି ରହି ଆପଣଙ୍କ ସେବା କରିବ" । ଏତିକି କହି ରାଜା ପଦ୍ମନାଭ ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ସେଇଠି ଛାଡି ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ପଳାଇ ଆସିଥିଲେ । ଉପସ୍ଥିତ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପରାଶର ଦେବବ୍ରତଙ୍କୁ କହିଲେ,"ବତ୍ସ, ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିବ । ତୁମ୍ଭେ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ କର, ବରଂ ଚାହିଁଲେ ଶାରୀରିକ ସମ୍ପର୍କ ନ ରଖି ପାର । ଦେବବ୍ରତ କହିଲେ, "ତାହା କରିବା ଅର୍ଥ ସେ କନ୍ୟା ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିବା. ଶାସ୍ତ୍ରମତେ ତାହା ଗର୍ହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପାପ ମଧ୍ୟ । ସେ ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ବାହାରିଯିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ । ସେ ନ ଯିବାରୁ ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଲଗାଇ ତାଙ୍କୁ ରାଜଭବନ ବାହାରେ ଛାଡି ଦେଇ ଆସିଲେ । ଅଲିଅଳୀ ରାଜକନ୍ୟା ଅମ୍ବା ବିତାଡ଼ିତା,ଅପମାନିତା, ଉପେକ୍ଷିତା ତଥା ଲାଞ୍ଛିତା ହୋଇ ତ୍ରିବେଣୀରେ ଝାସ ଦେବାକୁ ଗଲେ । ସେଠାରେ ସେ ପର୍ଶୁରାମଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ । କ୍ରନ୍ଦନରତା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ଦେଖି ପର୍ଶୁରାମ କାରଣ ପଚାରିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ନିବାରଣର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଲେ । “ଅମ୍ବା ବୋଇଲା ତୁ ଦେବ ଅଟୁ ମହାକ୍ଷତ୍ରୀ, ବରିଣ ବିଭା ନୋହିଲା ଦେବବ୍ରତ ମହାରଥୀ,”। ସତ୍ୟ ରକ୍ଷା କରି ମୋତେ ସ୍ୱାମୀ ଦାନ ଦେବୁ, ଦେବବ୍ରତଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବିବାହ ମୋର କରାଇବୁ”ପର୍ଶୁରାମ ସତ୍ୟ କରି ସାରିଥିଲେ ଗତ୍ୟନ୍ତର ନ ଥିଲା । ସେ ନିଜର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ନୀଳରାମ ଓ ରଘୁରାମଙ୍କୁ ଦେବବ୍ରତଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିବାହ କରିବାର ଆଦେଶ ଦେଇ ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ ।ବଦୁଇ ଭାଇ ଦେବବ୍ରତଙ୍କୁ ଭେଟି ପର୍ଶୁରାମଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣାଇଲେ ।."ମହାକ୍ଷତ୍ରୀ ପର୍ଶୁରାମ ଆଜ୍ଞା ଘେନି ବାବୁ, ଏ ଅମ୍ବା କନ୍ୟାକୁ ତୁହି ବିବାହ କରିବୁ" । ଦେବବ୍ରତ କହିଲେ, "ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଟଳ, ମୁଁ ବିବାହ କରିବି ନାହିଁ ,ପର୍ଶୁରାମଙ୍କୁ ମୁଁ ଡ଼ରିନାହିଁ , ଯାଅ କହିଦେବ, ସେ ଏ କନ୍ୟାକୁ ଅନ୍ୟ ଯାହାକୁ ହେଲେ ବିବାହ କରାଇଦେବେ ।" ନିରାଶ ହୋଇ ଦୁଇ ଭାଇ ଫେରିଲେ ସାଙ୍ଗରେ ରାଜକନ୍ୟା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ନେଇ. "ଅମ୍ବା କନ୍ୟା କାନ୍ଦନ୍ତି ଯେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳେ, ପର୍ଶୁରାମ କୋପ କଲେ । କାଳାନଳ ରୂପ ହୋଇ କୋପେ ପର୍ଶୁରାମ, ଆଗେ ପ୍ରବେଶିଲେ ଯାଇ ଦେବବ୍ରତଙ୍କ ଆଶ୍ରମ । " କ୍ରୋଧ ଜର୍ଜରିତ ହୋଇ ପର୍ଶୁରାମ ଦେବବ୍ରତଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ,"କେଉଁ ସାହସରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋର ଆଦେଶକୁ ଅମାନ୍ୟ କଲ ? ମୁଁ ଜାଣେ,ଏ କନ୍ୟାକୁ ତୁମ୍ଭେ ହିଁ ବରଣ କରିଥିଲ ଅତି ଆଗ୍ରହରେ. ଏବେ ତାକୁ ବିବାହ କର, ନଚେତ୍ ତୁମ୍ଭେ ପର୍ଶୁରାମର କ୍ରୋଧକୁ ଜାଣିଛ !" ପରାଶର ମଧ୍ୟ ଦେବବ୍ରତଙ୍କୁ ପର୍ଶୁରାମଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ବିଷୟରେ କହି ବିଷୟଟିକୁ ଆଉ ଥରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ କହିଲେ. ଏକବିଂଶ ବାର ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ କରିଥିବା ସେହି ମହାନ୍ ବୀରଙ୍କୁ ଭୃକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟ କଲେ ନାହିଁ ଦେବବ୍ରତ. ପରାଶର କହିଲେ,"ଏହାର ସଙ୍ଗତେ ତୁହି ନ କର ବିବାଦ, କଟାକ୍ଷ ନେତ୍ରେ ଚାହିଁଲେ ହେବ ଶିରଚ୍ଛେଦ ।" ଦେବବ୍ରତ କହିଲେ, ଆହେ ପର୍ଶୁରାମ ତୋତେ ମୋହର କି ଭୀତି ?ମୋତେ କିସ ଦେଖାଇବ ତୁମ୍ଭର ଶକତି !" ଉଭୟ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଥିଲେ । ଦେବବ୍ରତ କହିଲେ,"ତୁମେ ଅକାରଣେ ଆମର ସମ୍ପର୍କ ନଷ୍ଟ କରୁଛ । ମୋତେ ଭୟ ଦେଖାଅ ନାହିଁ Ι" ପର୍ଶୁରାମ କ୍ରୋଧରେ ପର୍ଶୁ ଧରି ଧାଇଁଗଲେ । ଦେବବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ଧାଇଁଆସି ତାଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ପର୍ଶୁ ଛଡାଇ ନେଇ ତାଙ୍କୁ ମାଡି ବସିଲେ । ଗୋଟିଏ ମୁଥରେ ପର୍ଶୁରାମଙ୍କ ନାସିକାରୁ ରକ୍ତ ନିର୍ଗତ ହେଲା ।ପର୍ଶୁରାମ ଅମ୍ବାଙ୍କ ନିକଟରେ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରିଯିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ । କେଉଁ ମୁହଁ ନେଇ ସେ ପିତୃଗୃହକୁ ଯାଇଥାନ୍ତେ ? କ୍ରନ୍ଦନ କରିବାପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଆଖି ଯେପରି ଶୁଖି ଯାଇଥିଲା । ସେ ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କ ପ୍ରବୋଧନାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ତ୍ରିବେଣୀକୁ ଗଲେ । ସ୍ନାନ କରି ମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ । ମାଧବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି କହିଲେ, ସତ୍ୟରେ ଯଦି ତୁମେ ଜଗଜ୍ଜନ ଦୁଃଖହାରୀ ହୋଇଥିବ ତେବେ ଏ ଅବଳାର ଗୁହାରୀ ଶୁଣି ତାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରଖିବ ଓ ମୋର ଏ ପ୍ରତିଶୋଧ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ । ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ଭୀଷ୍ମ ଏ ଅହଂକାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ମୋ ପର ଜନ୍ମରେ ମୋର ରୂପ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଲୁପ୍ତ ହେବ ଓ ସେ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେବେ"। ଏତିକି କହି ଅମ୍ବା ପ୍ରୟାଗରେ ଝାସ ଦେଇ ଆତ୍ମ ବିସର୍ଜନ କଲେ ।
କ୍ରମଶଃ.......
No comments:
Post a Comment